Το άθλημα

Η ξιφασκία έχει μακρά παράδοση ως Ολυμπιακό άθλημα καθώς ήταν ένα από τα εννέα αθλήματα που συμμετείχαν στους πρώτους σύγχρονους Ολυμπιακούς αγώνες το 1896. Είναι ένα από τα τέσσερα θερινά αθλήματα που συμμετέχουν ανεξαιρέτως στο πρόγραμμα όλων των ολυμπιακών αγώνων που έχουν διεξαχθεί από τότε μέχρι σήμερα.
Η ξιφασκία είναι ένα αγώνισμα κατά τη διάρκεια του οποίου, ο αθλητής προσπαθεί να αγγίξει τον αντίπαλο με την λάμα του ξίφους του, αποφεύγοντας ταυτόχρονα να δεχτεί αντίστοιχο άγγιγμα. Η εκμάθησή της γίνεται σε κλειστή αίθουσα, με ειδικό εξοπλισμό και υπό την καθοδήγηση προπονητή.

Η ξιφασκία βελτιώνει τις περισσότερες παραμέτρους της φυσικής κατάστασης, όπως την ταχύτητα, τη δύναμη, την εκρηκτικότητα και τη συνεργασία χεριών και ποδιών. Ο συνδυασμός τεχνικής και τακτικής, ασκεί το πνεύμα αυξάνοντας την ικανότητα συγκέντρωσης, εξασκώντας τη γρήγορη σκέψη και την άμεση απόφαση αντίδρασης (reflex).

Στην ξιφασκία υπάρχουν τρία όπλα: το ξίφος ασκήσεως (fleuret), το ξίφος μονομαχίας (épée) και η σπάθη (sabre). Ουσιαστικά πρόκειται για τρία διαφορετικά αθλήματα, με τους δικούς του κανονισμούς και τρόπο παιξίματος το καθένα. 

Στον Αθηναϊκό Ο.Ο. διδάσκονται τα δύο πρώτα, σε τμήματα παιδικά, εφηβικά, ενηλίκων και αρχαρίων. Ο σύλλογος, εκτός από την πλήρη υλικοτεχνική υποδομή, παρέχει και τον απαιτούμενο ατομικό εξοπλισμό για τα πρώτα βήματα των αθλητών, όπως επίσης και κάθε δυνατή υποστήριξη ώστε να αγαπήσουν και να αναπτύξουν μια μακρόχρονη σχέση με το άθλημα αυτό. 

Σήμερα η ξιφασκία είναι ένα απολύτως ασφαλές άθλημα. Οι προδιαγραφές ασφαλείας που διέπουν τον εξοπλισμό των αθλητών εκμηδενίζουν τις πιθανότητες τραυματισμού. Απευθύνεται σε άνδρες, γυναίκες και παιδιά από 4 έως 104 ετών.

Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το άθλημα μπορείται να βρείτε στο παρακάτω άρθρο: 

Αθλητής Ξιφασκίας …” to be, or not to be, that is the question”